نکات ضروری و احتیاط‌های لازم برای ویبره کردن بتن

اول، اصول اولیه ارتعاش

۱. وارد کردن عمودی، وارد کردن باید سریع باشد، به آرامی بیرون بکشید تا شکافی در بتن باقی نماند.

(2) زمان هر بار ویبره زدن حدود 20 تا 30 ثانیه است و بتن دیگر به طور قابل توجهی فرو نمی‌رود، حبابی ظاهر نمی‌شود و دوغاب ریزی شروع به غالب شدن می‌کند.

۳، لرزش زمان نباید خیلی طولانی باشد، اگر خیلی طولانی شود، جدا شدن ماسه و سیمان، فرو رفتن سنگ و تشکیل لایه ماسه روی سطح بتن رخ می‌دهد و بر کیفیت بتن تأثیر می‌گذارد.

۴. ویبراتور ارتعاشی باید ۱۰ سانتی‌متر در بتن پایینی قرار داده شود تا ترکیب بتن بالایی و پایینی تقویت شود.

۵. فاصله قبل و بعد از وارد کردن ویبره عموماً ۳۰ تا ۵۰ سانتی‌متر است تا از نشتی ویبره جلوگیری شود.

6، ارتعاش نباید به قالب برخورد کند، قطعات فولادی و قطعات جاسازی شده، ارتعاش در نزدیکی قالب، باید همزمان برای ضربه زدن به قالب استفاده شود، در گوشه‌های تقویت شده و قالب متراکم، باید با استفاده از آهن ترکیب شود.

دوم، اقدامات احتیاطی ارتعاشی

۱. کارکنان باید اصول ویبره بتن را بدانند و برنامه‌های دقیقی برای بتن ریخته شده، مانند ضخامت بتن ریخته شده، نحوه ریختن، موقعیت رزرو درز ساختمانی و غیره، تهیه کنند. علاوه بر این، لازم است مشکلات و راه‌حل‌های احتمالی برای جلوگیری از پدیده ساخت و ساز خودسرانه فهرست و خلاصه شوند.

۲. بتن باید در لایه‌ها ریخته شود و می‌توان آن را با توجه به شرایط آب و هوایی روز تنظیم کرد، اما معمولاً نباید بیش از ۳۰ سانتی‌متر باشد.

۳. زمان ویبره نباید خیلی طولانی یا خیلی کوتاه باشد، که این امر مستلزم آن است که کارکنان مربوطه زمان ویبره را به طور دقیق کنترل کنند. اگر زمان ویبره خیلی طولانی باشد، باعث جداشدگی و لایه لایه شدن بتن می‌شود. اگر زمان ویبره خیلی کوتاه باشد، فشردگی مخلوط ضعیف خواهد بود. بنابراین، بتن دیگر نباید فرو برود، دیگر حباب ظاهر نشود و سطح آن به عنوان استاندارد برای تعیین تراکم آن صاف باشد و زمان ویبره در یک قسمت نباید کمتر از ۱۰ ثانیه باشد.

۴. نقاط ورود ویبراتور پلاگین باید به طور یکنواخت چیده شوند و باید به سرعت وارد و به آرامی، یکی یکی بیرون کشیده شوند. فاصله حرکت ویبراتور عموماً در محدوده ۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متر یا حداکثر ۱.۵ برابر شعاع ارتعاش است. هنگام ویبره کردن بتن در نزدیکی قالب جانبی، فاصله بین ویبراتور و قالب جانبی باید در محدوده ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر کنترل شود.

5. در فرآیند عملیات ارتعاش، هنگامی که هر مکان ارتعاش می یابد، صفحه ارتعاش باید به آرامی در حین ارتعاش قرار گیرد و قالب، نوار فولادی، قطعات جاسازی شده و غیره نباید برخورد کنند تا از جابجایی نوار فولادی جلوگیری شود و قالب به دلیل ارتعاش تغییر شکل ندهد.

۶. نیاز به تجهیز به ماشین‌آلات یدکی در محل وجود دارد، زیرا استفاده طولانی‌مدت باعث گرم شدن ماشین‌آلات و حتی سوختن دستگاه می‌شود، بنابراین پیکربندی یک ویبراتور یدکی می‌تواند باعث شود که یک دستگاه همزمان کار کند و دستگاه دیگر برای خنک شدن به حالت تعلیق درآید تا از ساخت روان اطمینان حاصل شود.

۷. زمان هر بار فرو بردن ویبراتور را با توجه به شرایط فرونشست آشکار و عدم ظهور حباب در بتن تعیین کنید و باید در محدوده ۲۰ تا ۳۰ ثانیه کنترل شود.

۸. هنگام ویبره کردن لایه بالایی، ویبراتور باید ۱۰ سانتی‌متر در بتن پایینی فرو رود تا ترکیبی محکم بین لایه‌های بالایی و پایینی بتن حاصل شود.

۹. پرسنل مدیریتی مربوطه باید ویبراتور را با توجه به ماهیت و شرایط واقعی پروژه انتخاب کنند. ویبراتورها به فرکانس پایین، فرکانس متوسط ​​و فرکانس بالا تقسیم می‌شوند. فرکانس پایین: ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ بار در دقیقه؛ فرکانس متوسط: ۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰ بار در دقیقه؛ فرکانس بالا: بیش از ۱۰۰۰۰ بار در دقیقه. فرکانس پایین باید برای اندازه ذرات سنگ بزرگ و فرکانس بالا باید برای اسلامپ زیاد مخلوط انتخاب شود.

۱۰. کارکنان مربوطه همچنین باید مهارت‌های استفاده از انواع ویبراتورها را در کنار هم به منظور تسهیل ساخت و ساز مهندسی، فرا بگیرند.