Podstawowe zasady i środki ostrożności dotyczące wibracji betonu

Po pierwsze, podstawy wibracji

1. Wkładanie pionowe, wkładanie powinno być szybkie, wyciąganie powinno odbywać się powoli, aby nie pozostawić szczeliny w betonie.

(2) Czas trwania każdego wibrowania wynosi około 20-30 sekund, a beton nie ulega już znacznemu zapadnięciu, nie pojawiają się pęcherzyki powietrza, a zaprawa zaczyna przeważać.

3, wibracja czas nie powinien być zbyt długi, gdyż zbyt długi spowoduje oddzielenie się piasku i cementu, zapadanie się kamieni i utworzenie się warstwy piasku na powierzchni betonu, co wpłynie na jego jakość.

4. Wibrator wibracyjny należy włożyć do dolnego betonu na głębokość 10 cm, aby wzmocnić połączenie górnego i dolnego betonu.

5. Odległość przed i po wprowadzeniu wibracji wynosi na ogół 30–50 cm, aby zapobiec przeciekom i wibracjom.

6, wibracje nie dotykają szablonu, stal i osadzone części, wibrujące w pobliżu szablonu, powinny być używane w tym samym czasie, aby stuknąć szablon, w gęstym zbrojeniu i narożnikach szablonu, powinny być łączone z użyciem żelaza.

Po drugie, środki ostrożności w zakresie wibracji

1. Pracownicy muszą znać zasady wibracji betonu i sporządzać szczegółowe plany wylewania betonu, takie jak grubość wylewanego betonu, sposób wylewania, położenie zabezpieczeń spoin roboczych itp. Ponadto konieczne jest wymienienie i podsumowanie możliwych problemów i rozwiązań w celu zapobiegania zjawisku arbitralnej budowy.

2. Beton należy wylewać warstwami, a jego grubość można regulować w zależności od warunków atmosferycznych, jednak z reguły nie należy wylewać go warstwami większymi niż 30 cm.

3. Czas wibrowania nie powinien być ani zbyt długi, ani zbyt krótki, co wymaga precyzyjnego doboru czasu wibrowania przez odpowiedni personel. Zbyt długi czas wibrowania spowoduje segregację i rozwarstwienie. Zbyt krótki czas wibrowania spowoduje słabą zwartość mieszanki. Dlatego beton nie powinien już osiadać, nie powinny pojawiać się pęcherze, a powierzchnia powinna być płaska, co pozwala na ocenę jego gęstości. Czas wibrowania w jednej części nie powinien być krótszy niż 10 sekund.

4. Punkty włożenia wibratora wtykowego powinny być rozmieszczone równomiernie. Należy go szybko wsuwać i powoli wyciągać, jeden po drugim. Odstęp między wibratorami wynosi zazwyczaj 30–40 cm, czyli nie więcej niż 1,5-krotność promienia wibracji. Podczas wibrowania betonu w pobliżu formy bocznej, odległość między wibratorem a formą boczną powinna mieścić się w zakresie 5–10 cm.

5. Podczas operacji wibracji, gdy każde miejsce jest wibrowane, płyta wibracyjna powinna być powoli wysuwana do przodu podczas wibrowania, a szablon, pręt stalowy, osadzone części itp. nie powinny się ze sobą zderzać, aby zapobiec przemieszczeniu pręta stalowego i odkształceniu szablonu na skutek wibracji.

6. Należy zaopatrzyć się w zapasowy sprzęt na miejscu, ponieważ długotrwałe użytkowanie spowoduje nagrzewanie się sprzętu, a nawet spalenie instrumentu. Dlatego należy skonfigurować zapasowy wibrator, aby jedna maszyna pracowała w tym samym czasie, a druga była zawieszona w celu ostygnięcia, co zapewni płynną pracę.

7. Określ czas każdego włożenia wibratora, biorąc pod uwagę wyraźne osiadanie i brak powstawania pęcherzyków w betonie, i powinien on mieścić się w zakresie od 20 do 30 sekund.

8. Podczas wibrowania górnej warstwy wibrator należy wsunąć na głębokość 10 cm w dolną warstwę betonu, aby uzyskać trwałe połączenie górnej i dolnej warstwy betonu.

9. Odpowiedni personel zarządzający powinien dobrać wibrator zgodnie z istotą i rzeczywistą sytuacją projektu. Wibratory dzielą się na wibratory niskiej, średniej i wysokiej częstotliwości. Niska częstotliwość: 1500–3000 wibracji/min; średnia częstotliwość: 5000–8000 wibracji/min; wysoka częstotliwość: ponad 10000 wibracji/min. Niską częstotliwość należy wybrać dla dużych cząstek kamienia, a wysoką dla dużych gęstości mieszanki.

10. Odpowiedni personel musi również opanować umiejętność jednoczesnego stosowania różnych wibratorów w celu ułatwienia realizacji prac inżynieryjnych.