چگونه هنگام استفاده از مته مارپیچ در بیابان از ریزش جلوگیری کنیم؟

در بیابان‌های بسیار متحرک، رایج‌ترین مشکلی که در حین کار مته‌های مته‌زن با آن مواجه می‌شویم، "فروپاشی سوراخ" است - به محض اینکه مته برداشته می‌شود، دیواره سوراخ به دلیل از دست دادن آب، وزن خود یا آشفتگی فوراً فرو می‌ریزد. برای جلوگیری از این پدیده، می‌توانیم از سه خط اصلی "تثبیت سوراخ، محکم کردن دیواره و کاهش آشفتگی" شروع کنیم. اقدامات خاص به شرح زیر است:

حفاری مارپیچی مرطوب - آب هنگام حفاری تزریق می‌شود
آب تمیز با فشار کم به مرکز لوله مته تزریق می‌شود. آب به طور یکنواخت در امتداد تیغه‌های مارپیچی نفوذ می‌کند و یک لایه آب روی دیواره سوراخ تشکیل می‌دهد و به سرعت دانه‌های ماسه را خیس می‌کند. ماسه سست اولیه به دلیل خاصیت مویینگی موقتاً سیمانی می‌شود و احتمال ریزش سوراخ را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. حجم آب باید در حالت "مرطوب کردن بدون شستشو" کنترل شود تا از رقیق شدن بیش از حد و ایجاد ماسه روان جلوگیری شود.

پوشش یا صفحه محافظ بازو به صورت همزمان دنبال می‌شود
یک پوشش فولادی جداشونده با دیواره نازک پشت مته قرار می‌گیرد، یا یک مته مارپیچ با یک "صفحه بازوی محافظ" استفاده می‌شود. هنگام حفاری یک بخش، پوشش برای یک بخش فرو می‌رود، که معادل فراهم کردن یک "حلقه موقت" برای دیواره سوراخ است تا از فرو ریختن اولیه دهانه سوراخ و قسمت بالایی جلوگیری کند.

برقوکاری مرحله‌ای، اختلال یکباره را کاهش می‌دهد
ابتدا، یک "سوراخ راهنما" با قطر کوچک ایجاد کنید مته مارپیچو سپس به تدریج آن را تا قطر سوراخ طراحی شده گسترش دهید. برقوکاری مدرج می‌تواند نیروی برشی منفرد روی دیواره سوراخ را کاهش دهد، خطر ریزش سوراخ را کم کند و اصلاح به موقع کجی را تسهیل کند.

عملیات مبتنی بر پلتفرم، پایمال شدن توسط انسان را کاهش می‌دهد
یک سکوی باربر با غلتک‌ها و ستون‌های نگهدارنده برای بلند کردن کل دکل حفاری از سطح ماسه به کار گرفته شده است تا از فروریختگی ثانویه ناشی از لگدمال شدن مکرر ماسه در اطراف دهانه چاه توسط پرسنل جلوگیری شود. این سکو همچنین می‌تواند مخازن آب، شیرهای کنترل برقی و دستگاه‌های حذف گرد و غبار را برای دستیابی به عملکرد مداوم و پایدار ادغام کند.

عملکرد سریع و مداوم و زمان نوردهی کوتاه
بلافاصله پس از اتمام حفاری، قفس فولادی یا نهال‌ها را پایین بیاورید و فوراً با بتن یا ماسه خام دوباره پر کنید تا زمان قرار گرفتن دیواره سوراخ در معرض هوا به حداقل برسد و از تضعیف مقاومت ناشی از تبخیر آب جلوگیری شود.

سخت کاری و علامت گذاری در محل
برای گذرگاه‌های ساختمانی، می‌توان صفحات فولادی را به‌طور موقت قرار داد یا یک لایه نازک از بالشتک بتنی ریخت تا ظرفیت باربری فونداسیون افزایش یابد و از فرو رفتن ریل‌ها و عدم تعادل مرکز ثقل هنگام حرکت دستگاه حفاری جلوگیری شود. سوراخ‌های تکمیل‌شده باید با نوارهای سبک یا پرچم احاطه شوند تا از فشار تصادفی در شب جلوگیری شود.

از طریق فرآیند حلقه بسته «تزریق آب برای تثبیت ماسه - محافظت از دیواره پوششی - انبساط تدریجی سوراخ - کاهش آشفتگی سکو - تشکیل سریع سوراخ»، حتی در تپه‌های شنی متحرک با محتوای آب بسیار کم و ذرات بسیار ریز، می‌توان نرخ ریزش سوراخ را در محدوده قابل قبول پروژه کنترل کرد و سوراخ‌های پایداری را برای فضای سبز بعدی و کاشت درخت یا ساخت فونداسیون شمعی فتوولتائیک فراهم نمود.