سیستم قدرت دستگاه علف زن

سیستم‌های قدرت ماشین‌های چمن‌زنی عمدتاً از موتورهای دیزلی تشکیل شده‌اند، موتور بنزینیها، موتورهای بنزینی و موتورهای الکتریکی. البته، روش‌های نیروی محرکه دستی بدون برق یا روغن نیز وجود دارد.

الف) موتور بنزینی/موتور دیزل
ماشین‌های چمن‌زنی بزرگ‌تر یا قدرتمندتر از موتورهای سوخت دیزلی یا بنزینی مشابه موتورهای مورد استفاده در خودروهای کوچک استفاده می‌کنند تا مدت زمان طولانی‌تری با سرعت برش بالا کار کنند و نیازهای کار چمن‌زنی در مقیاس بزرگ را برآورده سازند.

این نوع ماشین چمن زنی دارای سطح صدای نسبتاً بالایی است، بدنه ای حجیم دارد و در حین کار گازهای مضر منتشر می کند.

روش‌های عملیاتی شامل نوع سواری و نوع هل دادن دستی است.

نوع سواری
این نوع ماشین چمن‌زنی مانند یک تراکتور کوچک است. اپراتور درون ماشین چمن‌زنی قرار می‌گیرد و مسیر حرکت آن را از طریق فرمان کنترل می‌کند. با صدای زیاد موتور، علف‌های هرز را در سطح وسیعی از بین می‌برد.

بر اساس نوع و موقعیت موتور یا فرمان، می‌توان آنها را به ماشین‌های چمن‌زنی نصب‌شده در جلو، ماشین‌های چمن‌زنی نصب‌شده در عقب و ماشین‌های چمن‌زنی صفر دور در دقیقه طبقه‌بندی کرد.

تفاوت بین موتورهای نصب شده در جلو و عقب در این است که آیا موتور در جلو یا پشت صندلی قرار دارد.

ماشین چمن‌زنی بدون چرخش با دو مدل دیگر در طراحی یک میله کششی که در قسمت زانو در قسمت جلویی نشیمنگاه آن قرار دارد، متفاوت است. این میله کششی می‌تواند انتقال قدرت هیدرواستاتیک دوگانه چرخ عقب را کنترل کند و به ماشین چمن‌زنی این امکان را می‌دهد که مانور انعطاف‌پذیرتری مانند حرکت رو به جلو و چرخش‌های تند داشته باشد و نسبت به دو مدل دیگر به لبه نزدیک‌تر باشد.

نوع دستی
موتور، تیغه برش و سایر اجزای این نوع ماشین چمن‌زنی در یک دستگاه ادغام شده‌اند و سپس به میله فشاری و دسته متصل می‌شوند.

پس از روشن شدن موتور سوختی، اپراتور ماشین چمن‌زنی را به سمت محلی که نیاز به وجین علف‌های هرز دارد، هل می‌دهد. برخی از طرح‌ها ماشین چمن‌زنی را قادر می‌سازند تا بدون نیاز به هل دادن دستی، به طور خودکار به جلو حرکت کند.

غرش موتور و گاز خروجی از آن مستقیماً به کاربر برخورد می‌کند. اگرچه قدرت بالایی دارد، اما به تدریج جای خود را به ماشین‌های چمن‌زنی برقی برای مصارف خانگی می‌دهد.

ب. ماشین چمن‌زنی برقی
ماشین‌های چمن‌زنی که با برق کار می‌کنند، امروزه روند اصلی ماشین‌های چمن‌زنی خانگی هستند.

در هنگام کار، نسبت به ماشین‌های سوختی بی‌صداتر است، گازهای خروجی مضر منتشر نمی‌کند و وزن و حجم آن نسبتاً کاهش یافته است. برخی چمن زن های برقی همچنین به صورت خودران طراحی شده‌اند، به این معنی که ماشین چمن‌زنی می‌تواند بدون نیاز به فشار دستی، به طور خودکار به جلو حرکت کند.

با این حال، از نظر قدرت، ممکن است به اندازه موتور سوختی قوی نباشد. از طرف دیگر، با طول سیم برق یا ظرفیت باتری محدود می‌شود که منجر به محدودیت‌های خاصی در یک کارکرد واحد می‌شود.

ماشین‌های چمن‌زنی برقی را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم کرد: سیمی و بی‌سیم.

ماشین چمن زنی سیمی
پس از اتصال سیم برق خارجی موتور به پریز برق در حیاط، اپراتور می‌تواند ماشین چمن‌زنی را به هر مکانی که در دسترس سیم برق باشد، هل دهد. همچنین یک سیم رابط وجود دارد که می‌تواند منطقه عملیاتی بزرگ‌تری را فراهم کند.

لازم به ذکر است که ایمنی الکتریکی در حین استفاده بسیار مهم است. به خصوص اگر از سیم رابط استفاده می‌شود، مراقب نشت احتمالی در محل اتصال باشید. علاوه بر این، پس از هر بار استفاده، سیم برق باید صاف شود تا از مشکل گره خوردن سیم هنگام استفاده مجدد جلوگیری شود.

ماشین چمن زنی بی سیم
با استفاده از باتری‌های قابل شارژ با ظرفیت بالا به عنوان منبع تغذیه، این ماشین چمن‌زنی دیگر محدود به خطوط برق نیست و برد کاری آن انعطاف‌پذیرتر و مستقل‌تر می‌شود. در عین حال، میزان صدا نیز بیشتر کاهش می‌یابد.

هنگام استفاده، علاوه بر حفظ تیزی تیغه‌های ماشین چمن‌زنی، برای دستیابی به استفاده طولانی‌تر و راحت‌تر، لازم است به عمر باتری نیز توجه شود.

ج. ماشین چمن‌زنی دستی
این ساده‌ترین طراحی یک ماشین چمن‌زنی است. با دست به جلو هل داده می‌شود و تیغه‌ها می‌چرخند. هیچ منبع انرژی آن را محدود نمی‌کند، سبک وزن است، کار با آن آسان است و بدون اشغال فضای زیاد، به راحتی می‌توان آن را نگهداری کرد.

با این حال، قدرت نسبی قطعاً بسیار کمتر خواهد بود، و آن را برای نگهداری روزانه در مقیاس کوچک یا نگهداری کوتاه مدت چمن پس از هرس شدن توسط یک ماشین چمن زنی پرقدرت مناسب تر می کند.