လေးချက်အင်ဂျင်ရဲ့ လေးချက်က ဘာတွေလဲ။

လေးချက်အင်ဂျင်ရဲ့ လေးချက်က ဘာတွေလဲ။

လေးချက်ထိုး အင်ဂျင်တစ်လုံး အင်ဂျင်သည် ပစ္စတင်၏ လေဖြတ်ခြင်းလေးခု (intake, compression, power နှင့် exhaust) ကို အသုံးပြု၍ လည်ပတ်သော အတွင်းပိုင်းလောင်ကျွမ်းအင်ဂျင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပစ္စတင်သည် ဆလင်ဒါထဲတွင် လေဖြတ်ခြင်းနှစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီး လည်ပတ်မှုစက်ဝန်းတစ်ခု ပြီးမြောက်စေသည်။ လည်ပတ်မှုစက်ဝန်းတစ်ခုတွင် ခရက်ရှပ်ကို နှစ်ကြိမ်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၇၂၀ ဒီဂရီ လည်ပတ်ရန် လိုအပ်သည်။

လေးချက်အင်ဂျင်အမျိုးအစားများသည် အသုံးအများဆုံးအင်ဂျင်အမျိုးအစားများဖြစ်ပြီး အင်ဂျင်ငယ်s. လေးချက်ထိုးအင်ဂျင်တစ်လုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငါးချက်ပစ်ခတ်ပြီး ၎င်းတွင် intake stroke၊ compression stroke၊ ignition stroke၊ power stroke နှင့် exhaust stroke ပါဝင်သည်။

စုပ်ယူမှုလေဖြတ်ခြင်း

အဝင်ဖြစ်ရပ်ဆိုသည်မှာ လောင်ကျွမ်းခန်းကိုဖြည့်ရန် လေ-လောင်စာအရောအနှောကို ထည့်သွင်းသည့်အချိန်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ပစ္စတင်သည် အပေါ်ဗဟိုမှ အောက်ဗဟိုသို့ ရွေ့လျားပြီး အဝင်အဆို့ရှင်ပွင့်သွားသောအခါ အဝင်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သည်။ ပစ္စတင်သည် အောက်ဗဟိုသို့ ရွေ့လျားခြင်းသည် ဆလင်ဒါတွင် ဖိအားနည်းစေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုဖိအားသည် လေ-လောင်စာအရောအနှောကို အဝင်အဆို့ရှင်မှတစ်ဆင့် ဆလင်ဒါထဲသို့ တွန်းပို့ပြီး ပစ္စတင်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားနည်းသောနေရာကို ဖြည့်သည်။ လေ-လောင်စာအရောအနှောသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက်စီးဆင်းနေပြီး ပစ္စတင်သည် ဦးတည်ရာပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ ဆလင်ဒါသည် အောက်ဗဟိုထက် အနည်းငယ်ပို၍ ဖြည့်နေသည်။ BDC ပြီးနောက် အဝင်အဆို့ရှင်သည် ခရက်ရှ်ဖို့ဒ်လည်ပတ်မှု ဒီဂရီအနည်းငယ်အတွက် ပွင့်နေမည်ဖြစ်သည်။ အင်ဂျင်ဒီဇိုင်းပေါ်မူတည်သည်။ ထို့နောက် အဝင်အဆို့ရှင်ပိတ်ပြီး လေ-လောင်စာအရောအနှောကို ဆလင်ဒါအတွင်း ပိတ်ထားသည်။

ဖိသိပ်မှုလေဖြတ်ခြင်း ဖိသိပ်မှုလေဖြတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ပိတ်မိနေသော လေ-လောင်စာအရောအနှောကို ဆလင်ဒါအတွင်း ဖိသိပ်လိုက်သည့်အချိန်ဖြစ်သည်။ လောင်ကျွမ်းခန်းကို အားသွင်းရန် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ အားသွင်းခြင်းဆိုသည်မှာ လောင်ကျွမ်းခန်းအတွင်းရှိ ဖိသိပ်ထားသော လေ-လောင်စာအရောအနှော၏ ထုထည်ဖြစ်ပြီး မီးလောင်ကျွမ်းရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ လေ-လောင်စာအရောအနှောကို ဖိသိပ်ခြင်းဖြင့် မီးလောင်ကျွမ်းစဉ်အတွင်း စွမ်းအင်ပိုမိုထုတ်လွှတ်သည်။ ဆလင်ဒါကို ဖိသိပ်မှုပေးစွမ်းရန် ပိတ်ဆို့ထားကြောင်း သေချာစေရန် အဝင်နှင့် အထွက်အဆို့ရှင်များကို ပိတ်ထားရမည်။ ဖိသိပ်မှုဆိုသည်မှာ လောင်ကျွမ်းခန်းရှိ အားသွင်းကို များပြားသော ထုထည်မှ သေးငယ်သော ထုထည်သို့ လျှော့ချခြင်း သို့မဟုတ် ညှစ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။ ဖလိုင်းဝှီးသည် အားသွင်းကို ဖိသိပ်ရန် လိုအပ်သော အရှိန်အဟုန်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကူညီပေးသည်။

အင်ဂျင်၏ပစ္စတင်သည် အားသွင်းကို ဖိသိပ်သောအခါ၊ ပစ္စတင်လုပ်ဆောင်သောအလုပ်မှရရှိသော ဖိသိပ်အားတိုးလာခြင်းကြောင့် အပူထုတ်လုပ်သည်။ အားသွင်းရှိ လေ-လောင်စာအငွေ့ကို ဖိသိပ်ခြင်းနှင့် အပူပေးခြင်းသည် အားသွင်းအပူချိန်တိုးလာစေပြီး လောင်စာအငွေ့ပျံခြင်းကို တိုးစေသည်။ အားသွင်းအပူချိန်တိုးလာခြင်းသည် လောင်ကျွမ်းခန်းတစ်လျှောက်တွင် ညီညာစွာဖြစ်ပေါ်ပြီး မီးညှိပြီးနောက် ပိုမိုမြန်ဆန်သောလောင်ကျွမ်းမှု (လောင်စာအောက်ဆီဒေးရှင်း) ကိုဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လောင်စာဆီအစက်ငယ်လေးများသည် အပူကြောင့် ပိုမိုပြီးပြည့်စုံစွာ အငွေ့ပျံသွားသောအခါ လောင်စာဆီအငွေ့ပျံခြင်း မြင့်တက်လာသည်။ မီးတောက်နှင့်ထိတွေ့သော အစက်များ၏ မျက်နှာပြင်ဧရိယာ တိုးလာခြင်းက လောင်ကျွမ်းခန်းတွင် အားသွင်းမှုကို ပိုမိုပြီးပြည့်စုံစွာ လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ဓာတ်ဆီအငွေ့သာလျှင် မီးလောင်ကျွမ်းလိမ့်မည်။ အစက်များ၏ မျက်နှာပြင်ဧရိယာ တိုးလာခြင်းက ဓာတ်ဆီသည် ကျန်ရှိနေသော အရည်အစား အငွေ့ပိုမိုထုတ်လွှတ်စေသည်။

အားသွင်းထားသော အငွေ့မော်လီကျူးများ ဖိသိပ်လေလေ၊ လောင်ကျွမ်းခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်မှ စွမ်းအင်ပိုမိုရရှိလေလေဖြစ်သည်။ အားသွင်းကို ဖိသိပ်ရန် လိုအပ်သော စွမ်းအင်သည် လောင်ကျွမ်းနေစဉ်အတွင်း ထုတ်လုပ်သော အားတိုးလာမှုထက် များစွာနည်းသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ပုံမှန်အင်ဂျင်ငယ်တစ်ခုတွင် အားသွင်းကို ဖိသိပ်ရန် လိုအပ်သော စွမ်းအင်သည် လောင်ကျွမ်းနေစဉ်အတွင်း ထုတ်လုပ်သော စွမ်းအင်၏ လေးပုံတစ်ပုံသာရှိသည်။

အင်ဂျင်တစ်လုံး၏ ဖိသိပ်မှုအချိုးဆိုသည်မှာ ပစ္စတင်သည် အောက်ခြေဗဟိုချက်တွင်ရှိနေချိန်တွင် လောင်ကျွမ်းခန်းပမာဏနှင့် ပစ္စတင်သည် အပေါ်ဗဟိုချက်တွင်ရှိနေချိန်တွင် လောင်ကျွမ်းခန်းပမာဏကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနေရာနှင့် လောင်ကျွမ်းခန်း၏ ဒီဇိုင်းနှင့် ပုံစံတို့ ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ဖိသိပ်မှုအချိုးကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ ဓာတ်ဆီအင်ဂျင်s များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဖိသိပ်မှုအချိုး ၆ မှ ၁ မှ ၁၀ မှ ၁ အထိရှိသည်။ ဖိသိပ်မှုအချိုး မြင့်လေ အင်ဂျင်သည် လောင်စာဆီသက်သာလေဖြစ်သည်။ ဖိသိပ်မှုအချိုး မြင့်လေ လောင်ကျွမ်းမှုဖိအား သို့မဟုတ် ပစ္စတင်ပေါ်တွင် သက်ရောက်မှုရှိသော အားကို သိသိသာသာ မြင့်တက်စေလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဖိသိပ်မှုအချိုး မြင့်လေ အင်ဂျင်စက်နှိုးရန် အော်ပရေတာ လိုအပ်သော အားထုတ်မှုကို တိုးစေသည်။ အင်ဂျင်ငယ်အချို့တွင် အင်ဂျင်စက်နှိုးသည့်အခါ အော်ပရေတာ လိုအပ်သော အားထုတ်မှုကို လျှော့ချရန် ဖိသိပ်မှုလေဖြတ်စဉ် ဖိအားကို လျှော့ချပေးသည့် စနစ်များ ရှိသည်။

မီးလောင်ကျွမ်းမှုဖြစ်ရပ် အားသွင်းတစ်ခုကို မီးညှိပြီး ဓာတုဓာတ်ပြုမှုမှတစ်ဆင့် အပူစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ရန် လျင်မြန်စွာ အောက်ဆီဒေးရှင်းဖြစ်စေသောအခါ မီးလောင်ကျွမ်းမှု (လောင်ကျွမ်းခြင်း) ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သည်။ မီးလောင်ကျွမ်းခြင်းသည် လောင်စာသည် လေထုအောက်ဆီဂျင်နှင့် ဓာတုဗေဒအရ ပေါင်းစပ်ပြီး အပူပုံစံဖြင့် စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်သည့် မြန်ဆန်သော အောက်ဆီဒေးရှင်း ဓာတုဓာတ်ပြုမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

လောင်ကျွမ်းခြင်းကောင်းမွန်ခြင်းတွင် မီးတောက်သည် လောင်ကျွမ်းခန်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည့် အချိန်တိုလေးသာ ပါဝင်သည်။ ခရက်ရှပ်သည် အပေါ်ဆုံးဗဟိုချက်မတိုင်မီ ၂၀ ဒီဂရီခန့် လည်ပတ်သောအခါ စပါ့ခ်ပလပ်ရှိ မီးပွားသည် လောင်ကျွမ်းမှုစတင်သည်။ ရှေ့သို့တက်လာသော မီးတောက်အစမှ လေထုအောက်ဆီဂျင်နှင့် လောင်စာအငွေ့ကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။ မီးတောက်အစသည် လောင်ကျွမ်းမှုဘေးထွက်ပစ္စည်းများနှင့် အားကို ပိုင်းခြားထားသော နယ်နိမိတ်နံရံဖြစ်သည်။ မီးတောက်အစသည် အားတစ်ခုလုံးလောင်ကျွမ်းသွားသည်အထိ လောင်ကျွမ်းခန်းကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ပါဝါလေဖြတ်ခြင်း

ပါဝါလေဖြတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ အင်ဂျင်လည်ပတ်မှုလေဖြတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ပူပြင်းသော ဖောင်းကြွနေသောဓာတ်ငွေ့များသည် ပစ္စတင်ခေါင်းကို ဆလင်ဒါခေါင်းမှ ဝေးရာသို့ တွန်းပို့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပစ္စတင်အားနှင့် နောက်ဆက်တွဲရွေ့လျားမှုကို ချိတ်ဆက်တံမှတစ်ဆင့် ခရက်ရှပ်သို့ လိမ်အားသက်ရောက်စေသည်။ အသုံးပြုသော လိမ်အားသည် ခရက်ရှပ်လည်ပတ်မှုကို စတင်သည်။ ထုတ်လုပ်သော လိမ်အားပမာဏကို ပစ္စတင်ပေါ်ရှိဖိအား၊ ပစ္စတင်၏အရွယ်အစားနှင့် အင်ဂျင်၏လေဖြတ်ခြင်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်။ ပါဝါလေဖြတ်နေစဉ်အတွင်း အဆို့ရှင်နှစ်ခုစလုံး ပိတ်သွားသည်။

အိတ်ဇောလေဖြတ်ခြင်း လောင်ကျွမ်းခန်းမှ အိတ်ဇောဓာတ်ငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်ပြီး လေထုထဲသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါ အိတ်ဇောလေဖြတ်ခြင်း ဖြစ်ပွားသည်။ အိတ်ဇောလေဖြတ်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးလေဖြတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး အိတ်ဇောအဆို့ရှင် ပွင့်ပြီး အဝင်အဆို့ရှင် ပိတ်သွားသောအခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ပစ္စတင်၏ ရွေ့လျားမှုကြောင့် အိတ်ဇောဓာတ်ငွေ့များကို လေထုထဲသို့ ထုတ်လွှတ်သည်။

ပါဝါရိုက်ခတ်နေစဉ်အတွင်း ပစ္စတင်သည် အောက်ဆုံးသေဗဟိုသို့ရောက်ရှိသောအခါ၊ မီးလောင်ပေါက်ကွဲခြင်းပြီးဆုံးပြီး ဆလင်ဒါတွင် စွန့်ထုတ်ဓာတ်ငွေ့များပြည့်သွားသည်။ စွန့်ထုတ်အဆို့ရှင်ပွင့်သွားပြီး ဖလိုင်းဝှီးနှင့် အခြားရွေ့လျားနေသော အစိတ်အပိုင်းများ၏ အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ပစ္စတင်ကို အပေါ်ဆုံးသေဗဟိုသို့ ပြန်လည်တွန်းပို့ပြီး စွန့်ထုတ်ဓာတ်ငွေ့များကို ပွင့်နေသော စွန့်ထုတ်အဆို့ရှင်မှတစ်ဆင့် ထုတ်လွှတ်စေသည်။ စွန့်ထုတ်လေဖြတ်ချိန်တွင် ပစ္စတင်သည် အပေါ်ဆုံးသေဗဟိုတွင်ရှိနေပြီး အလုပ်လုပ်သည့်စက်ဝန်းပြီးဆုံးသည်။