TMAX Fräiwëlleger besichen d'Mountain Primärschoul

TMAX Fräiwëlleger besichen d'Mountain Primärschoul: "Tool Classroom" léiert Kanner iwwer Gaardegeschir a fërdert Ëmweltbewosstsinn

Ier den Niwwel moies iwwerhaapt opgeléist war, waren d'Fräiwëlleger vun TMAX schonn um schlängelen Biergwee. Wéi d'Gefier mat kannerséchere Gaardegeschir virum Agank vun der Hope Primärschoul, déi am Biergdall läit, stoe bliwwen ass, hunn d'Kanner, déi sech un den Zonk festgehalen hunn, a Jubel ausgebrach a mat hire klenge Hänn, déi mat Bulli bedeckt waren, gewénkt. Deen Dag hunn d'Fräiwëlleger e spezielle "Tool Classroom" organiséiert, wou d'Kanner méi iwwer Gaardegeschir léiere konnten an d'Bedeitung vum Ëmweltschutz verstinn, wärend se gläichzäiteg no bei d'Natur koumen.

„Dëst ass keng Holzfälleraxt!“ De Xiaoyu, Schüler aus der Fënneftklässlerin, huet d'Axt festgehalen. Schnëttschéier vun engem Fräiwëllegen iwwerreecht, deen se eescht korrigéiert huet, hir Aen hunn virwëtzeg geblénkt. Déi Fräiwëlleg huet sech gebéckt a weist op en ale Peachbam um Spillplaz, hirem Fanger no: "Dëst sinn eng Gaardesschéier, déi speziell benotzt gëtt fir Beem en Hoerschnëtt ze 'ginn', sou datt se méi lieweg ginn." D'Klass war net op de Klassesall beschränkt; d'Fräiwëlleger hunn d'Kanner an de Bësch hannert der Schoul gefouert an d'Tools mat der ëmleiender Vegetatioun verbonnen.

Wärend der praktescher Aktivitéit waren d'Reaktioune vun de Kanner aussergewéinlech lieweg. Am Ufank huet d'Xiaomin, mat hirem Päerdschwanz, de klenge Rake zécktend gehalen, aus Angscht de Klee ënner hire Féiss ze beschiedegen; e Jong mam Numm Amin, deen sech gäre wollt weisen, ass Päiperleken mat enger Gießkanne gejot a Waasser iwwerall gesprëtzt. D'Fräiwëlleger hunn se net kritiséiert, mä amplaz gewisen, wéi een gefallene Blieder virsiichteg ewechrake kann, andeems se erkläert hunn, datt "gefallene Blieder sech un d'Wuerzele zréckzéien a Dünger ginn", a jidderengem geléiert hunn, datt et richteg Suergfalt ass, de jonke Planzen "déi richteg Quantitéit u Waasser" ze ginn.

Wéi d'Sonneliicht duerch d'Bamspëtze gefall ass, waren d'Kanner schonn an hir Aarbecht verdéift. D'Amin huet sech virun de Rousebeem gekauert, huet virsiichteg mat enger Schéier verwëllte Knospen ofgeschnidden a gemurmelt: "Loosst Nährstoffer fir déi nei Knospen"; d'Xiayou an hir Frënn hunn kleng Schaufele benotzt fir Äerd op d'Séimlinger ze ginn, an hunn d'Gesten vun de Fräiwëllegen no all Schaufelstéch iwwerpréift. Wéi si een onvirsiichteg Äscht brécht gesinn hunn, hunn sech direkt e puer Kanner ronderëm versammelt: "D'Léierin sot, datt Beem Péng spieren, a mir mussen Handwierksgeschir benotzen, fir se wëssenschaftlech ze schneiden."

Dat beréierendst war d'Party-Sessioun. D'Kanner hunn hir selwer gebastelt "Planzennimmskaarten" an d'Luucht gehalen, op deenen si d'Bamarten an d'Schutzmethoden schief geschriwwen haten. „Ech hunn fréier geduecht, mir kéinten net all d'Beem um Bierg ofholzen, awer elo weess ech, datt si eis Frënn sinn“, sot den Amin eescht, andeems hien de Peachbam ugegraff huet, deen hie geschnidde hat. D'Fräiwëlleger hunn och Blummendëppen aus recycléiertem Handwierksgeschir matbruecht a gesot, datt „Spueren an nei benotzen och Weeër sinn, fir d'Ëmwelt ze schützen“.

Wéi d'Sonn ënnergaangen ass an d'Fräiwëlleger fortgaange sinn, sinn d'Kanner dem Auto nogejot an hunn him Pabeiersäck mat wëlle Chrysanthemen iwwerreecht. Op den Autofënstere ware Zeechnunge vun de Kanner: kleng Schéier a Schaufelen, déi déi sprëtzend Jonkbeem schützen, mat de Wierder "Mir sinn d'Schützer vum Bësch" niewendrun.

Dës kleng Lektioun iwwer Handwierksgeschir, ouni komplizéiert Theorien, huet et de Som vum Ëmweltschutz duerch praktesch Aarbecht erméiglecht, Wuerzelen ze schloen. D'Fräiwëlleger vum TMAX hunn net nëmmen Handwierksgeschir a Wëssen matbruecht, mä hunn de Kanner och geléiert, datt de Schutz vun de grénge Bierger an dem klore Waasser vun hirer Heemechtsstad mat der richteger Notzung vun enger Schéier an dem Schätzen vun all gefallenem Blat ufänkt. An dës gréng Hoffnungen, déi an de Bierger gepflanzt ginn, wäerten iergendwann zu héije Beem wuessen.