Wolontariusze TMAX odwiedzają szkołę podstawową Mountain Primary School

Wolontariusze TMAX odwiedzają szkołę podstawową Mountain Primary School: „Sala narzędziowa” uczy dzieci o narzędziach ogrodniczych i kształtuje świadomość ekologiczną

Zanim poranna mgła zdążyła się rozproszyć, wolontariusze TMAX byli już na krętej górskiej drodze. Kiedy pojazd z bezpiecznymi dla dzieci narzędziami ogrodniczymi zatrzymał się przed wejściem do szkoły podstawowej Hope, położonej w górskiej dolinie, dzieci trzymające się ogrodzenia wybuchnęły wiwatami, machając małymi, pokrytymi błotem rączkami. Tego dnia wolontariusze poprowadzili specjalną „Salę Narzędziową”, gdzie dzieci mogły poznać narzędzia ogrodnicze i zrozumieć znaczenie ochrony środowiska, jednocześnie będąc blisko natury.

„To nie jest siekiera drwala!” Piątoklasista Xiaoyu chwycił siekierę Sekator Podała jej je wolontariuszka, która z zapałem je poprawiała, a jej oczy błyszczały ciekawością. Wolontariuszka przykucnęła i wskazała na starą brzoskwinię rosnącą przy placu zabaw, podążając za palcem: „To są sekatory, specjalnie używane do „przycinania” drzew, dzięki czemu rosną bardziej bujnie”. Klasa nie ograniczała się do sali lekcyjnej; wolontariuszki zaprowadziły dzieci do gaju za szkołą, łącząc narzędzia z otaczającą je roślinnością.

Podczas zajęć praktycznych reakcje dzieci były wyjątkowo żywiołowe. Na początku Xiaomin, z kucykiem, niepewnie trzymała małe grabki, bojąc się uszkodzić koniczynę pod stopami; chłopiec o imieniu Amin, chcąc się popisać, gonił motyle z konewką, rozchlapując wodę dookoła. Wolontariusze nie krytykowali ich, lecz pokazali, jak delikatnie zgrabić opadłe liście, wyjaśniając, że „opadłe liście wracają do korzeni i stają się nawozem” i ucząc wszystkich, że zapewnienie sadzonkom „odpowiedniej ilości wody” to prawdziwa troska.

Gdy promienie słońca przebijały się przez korony drzew, dzieci były już pochłonięte pracą. Amin kucał przed krzewami róż, ostrożnie odcinając zwiędłe pąki sekatorem i mamrocząc: „Zostawcie składniki odżywcze dla nowych pąków”; Xiaoyu i jej przyjaciele używali małych łopatek, aby dodać ziemi do młodych drzewek, sprawdzając gesty wolontariuszy po każdym ruchu łopatą. Kiedy zobaczyli kogoś nieostrożnie łamiącego gałęzie, kilkoro dzieci natychmiast zebrało się wokół: „Nauczycielka powiedziała, że ​​drzewa czują ból i musimy używać narzędzi, aby je przycinać w sposób naukowy”.

Najbardziej wzruszającą częścią była sesja dzielenia się. Dzieci uniosły własnoręcznie wykonane „wizytówki z nazwami roślin”, na których krzywo wypisały gatunki drzew i metody ich ochrony. „Kiedyś myślałem, że nie możemy wyciąć wszystkich drzew na górze, ale teraz wiem, że są naszymi przyjaciółmi” – powiedział szczerze Amin, dotykając brzoskwini, którą przyciął. Wolontariusze przynieśli również doniczki wykonane z odzyskanych narzędzi, mówiąc dzieciom, że „oszczędzanie i ponowne wykorzystywanie to również sposoby na ochronę środowiska”.

Gdy słońce zachodziło i wolontariusze odjeżdżali, dzieci pobiegły za samochodem, wręczając mu papierowe torby wypełnione dzikimi chryzantemami. Na szybach samochodu widniały rysunki dzieci: małe sekatory i łopatki chroniące kiełkujące drzewka, a obok nich napis „Jesteśmy strażnikami lasu”.

Ta krótka lekcja o narzędziach, bez skomplikowanych teorii, pozwoliła zakorzenić się nasionom ochrony środowiska poprzez praktyczną pracę. Wolontariusze TMAX przywieźli ze sobą nie tylko narzędzia i wiedzę, ale także nauczyli dzieci, że ochrona zielonych gór i czystych wód ich rodzinnego miasta zaczyna się od prawidłowego używania sekatora i dbania o każdy opadły liść. A te zielone nadzieje zasiane w górach z czasem wyrosną na potężne drzewa.